ความจริง
บทที่ 5 · คำอธิษฐานของพระเยซู · ตอนที่ 2 จาก 9

“เมื่ออธิษฐานจงกล่าวว่า ‘ข้าแต่พระบิดา’”

ลูกา 11:2

เอเลน ไวท์ · แปลโดย บุญต้น วิลสัน

ฟังตอนที่ 2ดาวน์โหลด MP3

เสียงจะเล่นต่อไปยังตอนถัดไปจนจบบท

พระเยซูทรงสอนให้เราเรียกพระบิดาของพระองค์เป็นพระบิดาของเรา พระองค์ไม่ทรงละอายที่จะเรียกเราเป็นพี่น้องของพระองค์ (ดู ฮีบรู 2:11) พระผู้ช่วยให้รอดทรงมีความร้อนรนที่จะต้อนรับเราเข้ามาในครอบครัวของพระเจ้า จึงให้คำแรกที่เราใช้ทูลต่อพระองค์เป็นคำที่ยืนยันถึงสถานภาพระหว่างเรากับพระเจ้า ว่า “ข้าแต่พระบิดาของข้าพระองค์ทั้งหลาย” (TKJV)

นี่คือสัจธรรมอันประเสริฐที่หนุนกำลังและปลอบโยนเราทั้งหลาย พระเจ้าทรงรักเราเหมือนดังที่พระองค์ทรงรักพระบุตร เหมือนครั้งสุดท้ายที่พระเยซูทรงอธิษฐานเผื่อสาวกว่า “พระองค์ทรงรักพวกเขาเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงรักข้าพระองค์” (ยอห์น 17:23)

ซาตานอ้างว่าโลกนี้เป็นของมัน มันครอบครองโลกด้วยความโหดร้ายทารุณ แต่พระบุตรของพระเจ้าทรงโอบอุ้มโลกด้วยความรักและเชื่อมโยงกับพระบัลลังก์ของพระเยโฮวาห์อีกครั้ง เมื่อมีการรับรองถึงชัยชนะของพระองค์เหล่าทวยเทพทั้งเครูบและเสราฟิมพร้อมด้วยผู้ที่อาศัยในโลกอื่นๆ หมู่ใหญ่อันนับไม่ถ้วนที่ไม่ได้ตกสู่ความบาป ร่วมกันร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าและพระเมษโปดก1 พวกเขามีความปีติยินดีที่พระเจ้าทรงเปิดทางแห่งความรอดให้แก่มนุษยชาติที่หลงผิด และที่โลกจะได้รับการไถ่จากคำสาปแช่งอันเนื่องจากความบาป แล้วเราเล่า ในฐานะผู้ที่ได้รับความรักมหัศจรรย์เช่นนี้ยิ่งควรปลาบปลื้มยินดีเพียงไร

แล้วเราจะหวาดผวาหรือสงสัยไปทำไม หรือรู้สึกว่าเราถูกทอดทิ้งเหมือนเด็กกำพร้าได้อย่างไร พระเยซูทรงรับสภาพของมนุษย์เพื่อช่วยคนที่ละเมิดพระบัญญัติของพระเจ้า พระองค์ทรงรับสภาพเหมือนกับเราเพื่อเราจะได้รับสันติสุขและความมั่นคงนิรันดร์ พระองค์ทรงเป็นผู้แก้ต่างให้เราในสวรรค์ ใครก็ตามที่รับพระองค์เป็นพระผู้ช่วยให้รอดจะไม่ถูกทอดทิ้งให้กำพร้าเพื่อแบกรับภาระความบาปของตนแต่ลำพัง

“ท่านที่รักทั้งหลาย เดี๋ยวนี้เราเป็นลูกของพระเจ้า” “และถ้าเราเป็นลูกแล้ว เราก็เป็นทายาท คือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทนทุกข์ทรมานด้วยกันกับพระองค์ก็เพื่อจะได้ศักดิ์ศรีด้วยกันกับพระองค์ด้วย” “และเราจะเป็นอย่างไรต่อไปข้างหน้านั้นเรายังไม่รู้ แต่เรารู้ว่าในเวลาที่พระองค์จะเสด็จมาปรากฏนั้น เราจะเป็นเหมือนอย่างพระองค์ เพราะว่าเราจะเห็นพระองค์อย่างที่พระองค์ทรงเป็นอยู่นั้น” (1 ยอห์น 3:2; โรม 8:17)

ก้าวแรกของการมาหาพระเจ้าคือการรับรู้และการเชื่อในความรักที่พระองค์ทรงมีต่อเรา (ดู 1 ยอห์น 4:16) เพราะความรักของพระองค์ชักนำ เราจึงมาหาพระองค์

เมื่อเราเข้าใจถึงความรักของพระเจ้าเราจะสละละทิ้งความเห็นแก่ตัว เมื่อเราเรียกพระเจ้าว่าพระบิดา แสดงว่าลูกคนอื่นๆ ของพระองค์ก็เป็นพี่น้องของเรา และเราก็เป็นหนึ่งในเครือข่ายของมวลมนุษยชาติ ซึ่งเป็นสมาชิกรวมอยู่ในครอบครัวใหญ่ เมื่อเราทูลขอต่อพระองค์เราควรอธิษฐานเผื่อเพื่อนบ้านและเผื่อเราเองด้วย คนที่อธิษฐานขอพรเพื่อตัวเองอย่างเดียวถือว่ายังอธิษฐานไม่ถูก

พระเยซูตรัสสอนว่า พระเจ้าผู้ทรงอานุภาพอนันต์ประทานสิทธิพิเศษให้เราเข้าเฝ้าพระองค์โดยเรียกพระองค์ว่าพระบิดา ให้เราพิจารณาถึงความหมายของคำนี้ดู ไม่มีพ่อแม่คนไหน เคยขอร้องลูกผู้หลงผิดให้กลับเนื้อกลับตัวเท่ากับพระบิดาทรงวิงวอนคนบาปให้กลับใจ ไม่เคยมีมนุษย์คนใดติดตามเชื้อเชิญให้คนใจแข็งยอมจำนนด้วยความรักและเอาใจใส่เหมือนอย่างพระองค์ พระเจ้าสถิตอยู่ทุกแห่งหน พระองค์ทรงได้ยินทุกคำที่มนุษย์พูด ทรงสดับรับฟังทุกคำอธิษฐาน และทรงสัมผัสถึงความทุกข์และความสิ้นหวังของทุกคน พระองค์ทรงสนพระทัยในการปฏิบัติของเราต่อพ่อแม่พี่น้องญาติมิตรและเพื่อนบ้าน พระองค์ทรงเอาพระทัยใส่ในปัจจัยชีวิตประจำวันของเรา พร้อมกับความรักและพระเมตตาคุณของพระองค์ที่หลั่งไหลมายังเราอย่างไม่ขาดสายเพื่อเติมเต็มในปัจจัยเหล่านั้น

เมื่อเราเรียกพระองค์ว่าพระบิดา ก็เท่ากับเป็นการยอมรับว่าเราเป็นลูกของพระองค์และจะดำเนินชีวิตตามการทรงนำด้วยพระปัญญาของพระองค์ และเชื่อฟังพระองค์ทุกประการ โดยตระหนักว่าความรักของพระองค์ไม่เปลี่ยนแปลง เราจะยอมรับแผนการของพระบิดาสำหรับชีวิตของเรา สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตในฐานะลูกของพระเจ้าคือการถวายเกียรติแด่พระองค์ การรับอุปนิสัยของพระองค์มาเป็นของเรา และการเอาใจใส่ต่อคนอื่นในฐานะที่เขาเป็นลูกพระเจ้าเหมือนกัน พร้อมกับใส่ใจในพระราชกิจของพระองค์ เราจะถือว่าเป็นเกียรติที่มีพระเจ้าเป็นพระบิดา และที่ลูกคนอื่นของพระองค์เป็นพี่น้องของเรา เราจะยินดีทำทุกอย่างไม่ว่าจะต่ำต้อยเพียงไร เพื่อถวายเกียรติแด่พระองค์ หรือเพื่อช่วยเหลือมนุษย์ผู้เป็นญาติของเรา

คำต่อมาคือ “ผู้สถิตในสวรรค์” พระเยซูทรงให้เราอธิษฐานต่อพระบิดาผู้ “อยู่ในฟ้าสวรรค์ สิ่งใดที่พอพระทัย พระองค์ก็ทรงกระทำ” เราจะพักพิงอย่างปลอดภัยภายใต้การดูแลของพระองค์ พร้อมกับกล่าวว่า “เมื่อข้าพระองค์กลัว ข้าพระองค์วางใจในพระองค์” (สดุดี 115:3; 56:3)

  1. แปลว่าลูกแกะ หมายถึงพระคริสต์ เพราะพระองค์ทรงเป็นดังลูกแกะที่ไร้ตำหนิซึ่งนำไปเป็นเครื่องบูชาชำระบาป