ความจริง
บทที่ 4 · แรงบันดาลใจในการรับใช้ · ตอนที่ 1 จาก 10

“จงระวัง อย่าทำศาสนกิจเพื่ออวดคนอื่น”

มัทธิว 6:1

เอเลน ไวท์ · แปลโดย บุญต้น วิลสัน

ฟังตอนที่ 1ดาวน์โหลด MP3

เสียงจะเล่นต่อไปยังตอนถัดไปจนจบบท

คำสอนของพระคริสต์บนภูเขาเป็นการบรรยายถึงบทเรียนที่พระองค์ทรงสำแดงในชีวิตโดยไม่ใช้ถ้อยคำ และที่ประชาชนยังไม่เข้าใจ พวกเขาไม่เข้าใจว่า เมื่อพระองค์มีฤทธิ์อำนาจเช่นนี้ ทำไมพระองค์จึงไม่ใช้เพื่อจะได้สิ่งที่ถือกันว่าเป็นประโยชน์สูงสุด วิธีการและแรงบันดาลใจของพวกเขาตรงกันข้ามกับพระองค์ ในขณะที่คนเหล่านั้นอ้างว่าเป็นห่วงธรรมบัญญัติ ที่จริงพวกเขาอยากได้เกียรติ พระองค์จึงสอนว่า ผู้ที่รักตนเองเป็นผู้ละเมิดต่อธรรมบัญญัติ

ความจริงแล้วหลักการที่พวกฟาริสียึดถือก็เป็นหลักการเนื้อแท้ของมนุษยชาติในทุกยุคสมัย เพราะจิตวิญญาณของพวกฟาริสีนี่แหละเป็นธรรมชาติของมนุษย์ทั่วไป ส่วนพระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงสำแดงว่า จิตวิญญาณและวิธีการของพระองค์ต่างจากของพวกธรรมาจารย์ คำสอนของพระองค์ยังคงตรงประเด็นสำหรับทุกชาติทุกสมัย

ในสมัยพระคริสต์พวกฟาริสีหมั่นสร้างบุญสร้างกุศลเพราะหวังให้สวรรค์โปรดปรานเพื่อจะได้มีเกียรติศักดิ์ศรีและความเจริญรุ่งเรือง เขาถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นบำเหน็จรางวัลจากบุญกุศลที่ได้ทำ ในขณะเดียวกัน พวกเขาโอ้อวดคุณงามความดีที่ได้กระทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ และสร้างชื่อเสียงว่าตนเป็นคนธรรมะธัมโม

พระเยซูทรงประณามการทำดีเพื่อเอาหน้าว่า พระเจ้าไม่ทรงรับรู้ถึงการรับใช้แบบนั้น บำเหน็จเดียวที่จะได้รับคือสิ่งที่พวกเขามุ่งหวัง นั่นก็คือการได้คำยกย่องชมเชยและการเป็นที่นิยมจากประชาชน

พระองค์ตรัสว่า “เมื่อท่านหยิบยื่นแก่คนขัดสน อย่าให้มือซ้ายรู้สิ่งที่มือขวาทำ เพื่อการให้ของท่านเป็นความลับ แล้วพระบิดาของท่านผู้ทรงเห็นสิ่งที่ทำเป็นการลับจะประทานบำเหน็จแก่ท่าน” (มัทธิว 6:3–4 TNCV)

ในข้อนี้พระเยซูไม่ได้หมายความว่าการดีทุกอย่างจะต้องเป็นการลับเสมอไป เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงดลใจให้อัครสาวกเปาโลเขียนถึงการเสียสละด้วยใจกว้างขวางของคริสตจักรในแคว้นมาซิโดเนีย ท่านไม่ปิดบัง แต่ได้เปิดเผยถึงพระคุณของพระคริสต์ที่ประกอบกิจในพวกเขา คนอื่นจึงได้รับจิตวิญญาณแบบเดียวกัน และในทำนองเดียวกันนั่นเอง ท่านเขียนถึงคริสตจักรในเมืองโครินธ์ว่า “ความกระตือรือร้นของพวกท่านก็เร้าใจพวกเขาเป็นอย่างมาก” (2 โครินธ์ 9:2)

ความหมายของพระคริสต์ชัดเจนตามที่ตรัสไว้ คืออย่าทำการกุศลเพื่อเอาหน้า ชีวิตที่เป็นไปตามการทรงนำของพระเจ้า จะไม่มีวันรู้สึกว่าอยากทำเพื่อได้หน้า ผู้ที่อยากให้คนยกย่องสรรเสริญ และถือว่าคำชมเป็นขนมหวานของเขาก็เป็นคริสเตียนแต่ในนาม

สาวกของพระคริสต์ทำการดีเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระองค์ผู้ทรงให้กำลังและพระคุณแก่พวกเขา ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเอง การดีทุกอย่างลุล่วง ก็ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และพระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จมาเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระองค์ผู้ทรงประทาน ไม่ใช่เพื่อให้เกียรติแก่ผู้ที่รับ เมื่อแสงแห่งพระคริสต์ส่องแจ้งในใจแล้ว ปากก็จะเต็มไปด้วยคำขอบพระคุณและสรรเสริญพระเจ้า เราจะไม่คิดหรือพูดถึงการอธิษฐาน การปฏิบัติต่อหน้าที่ การกุศล หรือแม้แต่การเสียสละของเราเอง แต่เราจะเชิดชูพระเยซูคริสต์ไว้เหนือทุกสิ่ง

เราควรให้ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่เพื่ออวดดี แต่เพราะความรัก เพราะความเห็นใจที่เรามีต่อผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก ความจริงใจและความเมตตาปรานีเป็นแรงบันดาลใจที่สวรรค์ยอมรับ คนที่รักและทุ่มเทด้วยใจจริง พระเจ้าทรงถือว่ามีค่ามากยิ่งกว่าทองคำจากเมืองโอฟีร์

เราไม่ควรคิดถึงบำเหน็จที่จะได้รับ แต่ควรคำนึงถึงการรับใช้เป็นที่ตั้ง แล้วพระเจ้าจะทรงตอบแทนให้เราในภารกิจทุกอย่างที่เราทำด้วยใจเมตตา “พระบิดาของท่านผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับ จะประทานบำเหน็จแก่ท่าน” จริงอยู่ พระเจ้าเองทรงเป็นบำเหน็จที่ยิ่งใหญ่ที่ครอบคลุมรางวัลอื่นๆ แต่เราจะรับพระองค์และยินดีในพระองค์ได้ก็ต่อเมื่ออุปนิสัยของเราเปลี่ยนไปตามพระลักษณะของพระองค์ เพราะเราจะไม่ซาบซึ้งในพระองค์จนกว่าเราจะได้รับพระลักษณะนิสัยอย่างพระองค์ก่อน และขณะที่เราอุทิศชีวิตให้พระเจ้าในการรับใช้เพื่อนมนุษย์ พระองค์จะประทานพระองค์เองแก่เรา

ไม่มีใครที่เปิดใจให้กระแสพระพรไหลสู่ผู้อื่นผ่านชีวิตจิตใจของเขาโดยที่เขาเองไม่ได้รับพระพรอย่างใหญ่หลวงเช่นกัน เหมือนน้ำที่ไหลจากภูเขาลงไปสู่ทะเลผ่านเนินเขาและทุ่งราบ สถานที่เหล่านั้นไม่ได้รับความเสียหายในการเป็นทางผ่าน แต่ได้รับประโยชน์นับร้อยเท่า ลำธารที่ไหลโกรกอำนวยผลอนันต์ สองฟากฝั่งมีหญ้าเขียวสดกว่าที่ใด ต้นไม้เขียวขจี และมีดอกไม้บานสะพรั่ง เมื่อแผ่นดินโดยรอบแห้งผากเพราะลมฤดูร้อน มีลำน้ำเป็นเส้นสีเขียวสายหนึ่งเห็นอยู่แต่ไกล และทุ่งราบที่เปิดตัวเป็นช่องให้น้ำไหลผ่านจากภูเขาลงไปสู่ทะเลนั้น ปกคลุมไปด้วยความสดชื่นและความสวยงาม เป็นอุทาหรณ์ถึงพระคุณของพระเจ้าที่ตอบแทนทุกคนที่อุทิศตัวเพื่อเป็นท่อพระพรแก่คนทั้งปวง

นี่คือพระพรของผู้ที่แสดงความเมตตาต่อคนยากจน ดังที่ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์กล่าวว่า “ไม่ใช่เป็นการแบ่งปันอาหารของเจ้าแก่ผู้หิวโหย และให้ที่พักพิงแก่คนยากจนเร่ร่อนหรือ ไม่ใช่การให้เสื้อผ้าแก่ผู้เปลือยกายที่เจ้าพบ และช่วยเหลือเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้าเองหรือ เมื่อนั้นความสว่างของเจ้าจะเจิดจ้าดั่งรุ่งอรุณ เจ้าจะรับการบำบัดรักษาอย่างรวดเร็ว…องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนำเจ้าตลอดไป จะทรงให้เจ้าอิ่มเอมใจในดินแดนที่ดวงตะวันแผดเผา…เจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่ได้รับการรดน้ำอย่างดี เหมือนน้ำพุที่มีน้ำไหลอยู่ตลอด” (อิสยาห์ 58:7–11 TNCV)

การกุศลเป็นทางทวีพร เพราะไม่เพียงแต่เป็นประโยชน์แก่ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือเท่านั้น แต่ยังอำนวยพรให้ผู้ที่ช่วยเหลือมากกว่า เมื่อพระคุณของพระเจ้าอยู่ในใจก็จะสร้างอุปนิสัยที่ตรงกันข้ามกับความเห็นแก่ตัว และขัดเกลาให้มีคุณลักษณะที่สง่างามขึ้น การทำดีลับหลังจะสร้างความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นระหว่างมนุษย์ด้วยกัน และนำพาเราให้ใกล้ชิดพระทัยพระเจ้าผู้ทรงเป็นแรงบันดาลใจอยู่เบื้องหลัง การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ทุกอย่าง การเสียสละ การแสดงความรักและเอาใจใส่ในเรื่องเล็กเรื่องน้อยที่หลั่งไหลออกจากชีวิตอย่างเงียบๆ เหมือนกลิ่นหอมของดอกไม้ที่ฟุ้งกระจายโดยไม่ส่งเสียง เมื่อประกอบเข้าช่วยให้ชีวิตมีความสุขไม่น้อย ในที่สุดก็จะปรากฏว่าการเสียสละเพื่อประโยชน์และความสุขของคนอื่น ถึงแม้จะเล็กน้อยและโลกไม่รับรู้ แต่ก็เป็นที่ยอมรับในสวรรค์เพราะเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ระหว่างเรากับองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงมั่งคั่งแต่ยอมกลายเป็นคนยากจนเพื่อประโยชน์แก่เรา

การดีอาจกระทำลับหลังได้ แต่ผลที่มีต่ออุปนิสัยของผู้กระทำนั้นปกปิดไม่ได้ ถ้าเราทุ่มเทสุดใจในการติดตามพระคริสต์ เราจะใกล้ชิดกับพระเจ้า และพระวิญญาณบริสุทธิ์จะสัมผัสใจเราให้ร่วมประสานกับพระองค์

ประชากรของพระองค์ผู้เชื่อวางใจและใช้ของประทานในโลกให้เกิดประโยชน์ด้วยพระคุณและกำลังจากพระเจ้าจะได้รับตะลันต์เพิ่มจากพระองค์ พระเจ้าทรงยินดีรับรองการรับใช้ของพวกเขาต่อหน้าชาวสวรรค์ ผู้ที่มุ่งมั่นที่จะสร้างอุปนิสัยอย่างคริสเตียนด้วยการฝึกกระทำการดีในโลกนี้ จะได้เก็บเกี่ยวผลในโลกหน้า ตามที่ตนได้หว่านเอาไว้ งานที่เขาเริ่มในโลกจะสำเร็จสมบูรณ์ในชีวิตนิรันดร์ที่บริสุทธิ์และสูงส่ง