พระเยซูไม่ได้ตรัสว่า มนุษย์ไม่ควรรับใช้นายสองคนพร้อมๆ กัน แต่พระองค์ตรัสว่ามันเป็นไปไม่ได้ พระเจ้ากับเงินทองไม่มีความเกี่ยวพันกันหรือการเอื้อต่อกันแต่อย่างใดเลย ประเด็นที่จิตสำนึกของคริสเตียนเตือนให้เขาหักห้ามใจไว้ เป็นประเด็นเดียวกันกับที่ชาวโลกกระทำเกินขอบเขตไปตามใจตัวเอง มีเส้นแบ่งไว้ชัดเจน ด้านหนึ่งคือสาวกของพระคริสต์ที่เสียสละ และอีกด้านหนึ่งคือคนรักโลกที่อยู่เพื่อปรนเปรอใจตนเองตามสมัยนิยม ในเรื่องไร้สาระและในการบันเทิงที่ผิดศีลธรรม คริสเตียนไม่สามารถข้ามเส้นนั้นได้แล้วยังคงเป็นคริสเตียนอยู่
ในเรื่องนี้ไม่มีทางสายกลางให้เลือก คือไม่มีคนที่ทั้งไม่รักพระเจ้าและก็ไม่ปรนนิบัติมารร้ายศัตรูของความชอบธรรมด้วย จิตใจของผู้รับใช้พระเจ้าควรเป็นที่สถิตของพระคริสต์ ให้พระองค์ประกอบพระราชกิจผ่านความสามารถของพวกเขา จงให้เขาทั้งหลายมอบเจตจำนงให้อยู่ภายใต้น้ำพระทัยของพระองค์ และดำเนินชีวิตตามการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ แล้วเขาจะไม่ดำรงชีวิตแบบเดิมอีกต่อไป แต่พระคริสต์ต่างหากจะเป็นผู้ดำรงชีวิตในตัวเขา ส่วนผู้ที่ไม่ถวายชีวิตจิตใจทั้งหมดให้พระเจ้า จะอยู่ภายใต้การควบคุมของอำนาจอื่น ฟังเสียงอื่นซึ่งมีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง การรับใช้พระเจ้าแบบออมแรงทำให้เขาผู้นั้นกลายเป็นพันธมิตรกับฝ่ายศัตรู เมื่อมีคนที่อ้างว่าเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์แต่กลับร่วมมือกับซาตาน เป็นเครื่องวัดว่าตัวเขาเป็นศัตรูของพระคริสต์ ได้ทรยศต่อหน้าที่ที่ทรงมอบหมายไว้ให้ และเป็นเครื่องมือของซาตานในการล่อใจผู้รับใช้ของพระองค์อยู่ตลอดเวลา
อิทธิพลแห่งความบาปที่ทรงพลังที่สุดไม่ใช่คนสำมะเลเทเมาหรือคนชั่วช้าสารเลว หากแต่เป็นคนที่ชีวิตดูดีมีสง่า แต่ยอมให้ตัวเองหลงระเริงอยู่กับบาปอย่างใดอย่างหนึ่ง สำหรับคนที่ใจกำลังต่อสู้กับการทดลองที่หนักหน่วง เมื่อเห็นแบบอย่างของ “คนชอบธรรม” หลงทำบาป จะทำให้มีพลังมากในการชักนำให้เขาทำบาปด้วย ปัญญาชนผู้เพียบพร้อมด้วยศักดิ์ศรี แต่กลับจงใจละเมิดพระบัญญัติเพียงข้อเดียว ได้บิดเบือนปัญญาและศักดิ์ศรีที่พระเจ้าประทานให้ จนกลายเป็นเหตุล่อให้คนอื่นทำบาป ซาตานใช้อัจฉริยบุคคล ผู้เชี่ยวชาญ และนักบุญให้เป็นเหยื่อล่อคนให้ตกเหว จนต้องพินาศทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
“อย่ารักโลกหรือสิ่งใดๆ ในโลก ถ้าผู้ใดรักโลก ความรักของพระบิดาก็ไม่ได้อยู่ในผู้นั้น เพราะทุกสิ่งในโลกไม่ว่าจะเป็นตัณหาของเนื้อหนัง ตัณหาของตา และความทะนงในสิ่งที่ตนมีหรือทำ ไม่ได้มาจากพระบิดาแต่มาจากโลก” (1 ยอห์น 2:15–16 TNCV)
