ถ้าเราได้มอบชีวิตให้พระเจ้าเพื่อรับใช้พระองค์ เราไม่ต้องกังวลเรื่องอนาคต เรากำลังรับใช้พระเจ้าผู้ทรงรู้แจ้งเห็นจริงทั้งอดีตและอนาคต ถึงแม้เหตุการณ์วันหน้าได้ปิดบังไว้จากตาของเรา แต่พระองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุดทรงเห็น
เมื่อเราพยายามบริหารชีวิตโดยพึ่งพาสติปัญญาของเราเอง เรากำลังแบกภาระที่พระเจ้ามิได้ทรงมอบให้แก่เรา เรากำลังแบกเองโดยที่ไม่ได้พึ่งพระองค์ เท่ากับว่าเรารับเอาส่วนรับผิดชอบที่เป็นของพระเจ้า และตั้งตัวเองแทนตำแหน่งของพระองค์ จริงอยู่ เราอาจเป็นห่วงเพราะกลัวว่าจะรับอันตรายหรือประสบกับการสูญเสีย เพราะสิ่งเหล่านี้ก็มาคู่กับชีวิตในโลกนี้ แต่เมื่อเราเชื่ออย่างแท้จริงว่าพระเจ้าทรงรักเรา เราก็จะเลิกกังวลถึงอนาคต การแบกโลกของเราก็จะหมดไป และเจตจำนงของเราก็จะถูกปรับให้กลมกลืนไปกับน้ำพระทัยของพระเจ้า
พระคริสต์ไม่ได้สัญญาที่จะช่วยในวันนี้สำหรับภาระในวันหน้า แต่ตรัสว่า “พระคุณของเราก็เพียงพอกับเจ้า” (2 โครินธ์ 12:9) การช่วยเหลือของพระเจ้าเหมือนมานาที่พระองค์ทรงใช้เพื่อเลี้ยงคนอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร พระเจ้าประทานพระคุณในแต่ละวันให้เพียงพอสำหรับวันนั้นๆ เหมือนประชาชนชาวอิสราเอลในสมัยที่ออกจากอียิปต์มุ่งหน้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา เราสามารถรับอาหารฝ่ายจิตวิญญาณจากสวรรค์ในแต่ละเช้าให้เพียงพอสำหรับความต้องการในวันนั้น (ดู อพยพ บทที่ 16)
มีเพียงวันเดียวเท่านั้นที่เป็นของเรา คือวันนี้ ให้เราใช้วันนี้อยู่เพื่อพระเจ้า ให้เรายึดพระหัตถ์ของพระคริสต์ไว้และรับใช้พระองค์ มอบความปรารถนาและแผนการให้พระองค์ “จงละความกังวลทุกอย่างของพวกท่านไว้กับพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย” “เพราะเรารู้แผนงานที่เรามีไว้สำหรับพวกเจ้า เป็นแผนงานเพื่อสวัสดิภาพ ไม่ใช่เพื่อทำร้ายเจ้า เพื่อจะให้อนาคตและความหวังแก่เจ้า” “ในการหันกลับและหยุดนิ่ง เจ้าทั้งหลายจะรอด การเงียบสงบและการไว้วางใจจะเป็นกำลังของเจ้า” (1 เปโตร 5:7; เยเรมีย์ 29:11; อิสยาห์ 30:15)
ถ้าเราแสวงหาพระเจ้าและกลับใจใหม่ทุกวัน ถ้าเราเลือกด้วยตัวเราเองว่าจะร่าเริงยินดีในพระองค์ และจะรับเอาแอกที่พระองค์ทรงเชื้อเชิญให้เราแบกนั้นด้วยใจเบิกบาน คือแอกที่จะปฏิบัติตามและรับใช้พระองค์ การบ่นพึมพำก็จะหมดไป และปัญหายุ่งยากก็จะได้รับการแก้ไข
