ความจริง
บทที่ 4 · แรงบันดาลใจในการรับใช้ · ตอนที่ 8 จาก 10

“อย่ากระวนกระวาย”

มัทธิว 6:25

เอเลน ไวท์ · แปลโดย บุญต้น วิลสัน

ฟังตอนที่ 8ดาวน์โหลด MP3

เสียงจะเล่นต่อไปยังตอนถัดไปจนจบบท

พระเจ้าผู้ประทานชีวิตแก่เราทรงทราบว่าเราต้องการอาหารเพื่อประทังชีวิตนั้น พระองค์ผู้ทรงสร้างร่างกายไม่ได้เพิกเฉยต่อปัจจัยจำเป็นที่จะมีเสื้อผ้านุ่งห่ม พระองค์ผู้ทรงประทานชีวิตกายใจจะไม่ประทานสิ่งจำเป็นในชีวิตเชียวหรือ

พระเยซูทรงชี้ให้ผู้ฟังดูบรรดานกที่ร้องแซ่ซ้องสรรเสริญ มันไม่ได้แบกโลก และมันก็ “ไม่ได้หว่าน ไม่ได้เกี่ยว” แต่พระบิดาทรงเลี้ยงดู แล้วพระเยซูทรงถามสาวกว่า “ท่านไม่ประเสริฐกว่าพวกมันหรือ” (มัทธิว 6:26)

อย่างบทกลอนที่ว่า

“นกน้อย โบยบิน พระเจ้าเห็น
จิตใจ ทุกข์เข็ญ พระองค์รู้
ทรงนับ น้ำตา อย่างเอ็นดู
ไม่ทิ้งผู้ ที่วางใจ ในพระองค์”

พระเยซูทรงชี้ไปยังดอกไม้ที่บานสะพรั่งอยู่ทั่วท้องทุ่ง เนินเขาแพรวพราวด้วยแสงยามเช้าที่สะท้อนตามเม็ดน้ำค้าง เป็นบรรยากาศที่สดชื่น พระองค์ตรัสว่า “จงพิจารณาดูว่าดอกไม้ในทุ่งนานั้นเติบโตขึ้นอย่างไร” (มัทธิว 6:28) ศิลปินแต้มแต่งภาพดอกไม้ ระบายสีอย่างวิจิตรบรรจง แต่ก็ไม่สามารถให้ชีวิตแก่ดอกกระดาษที่ตนวาดนั้นได้ ดอกหญ้าที่อยู่ข้างถนนมีชีวิตอยู่ด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าองค์เดียวกันที่ทรงแขวนดวงดาวไว้ในท้องฟ้า สรรพชีวิตดำรงอยู่ได้ด้วยพลังเดียวกันที่มาจากพระทัยของพระบิดา พระหัตถ์ของพระองค์ทรงตกแต่งดอกไม้ในทุ่งนาให้งามยิ่งกว่าเสื้อผ้าอาภรณ์ที่หรูหราของพระราชา และ “ถ้าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่วันนี้และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอ พวกมีความเชื่อน้อย พระองค์จะไม่ทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหรือ” (มัทธิว 6:30)

พระเจ้าผู้ทรงสร้างดอกไม้และทรงสอนเพลงให้นกคือพระเจ้าองค์เดียวกันที่ตรัสว่า “จงพิจารณาดอกไม้” และ “จงดูนกในอากาศ” เราสามารถเรียนรู้ปัญญาของพระเจ้าจากธรรมชาติมากกว่าที่พวกนักวิชาการได้จากตำราเรียน พระเจ้าทรงเขียนข้อความให้เราบนกลีบดอกไม้ด้วยอักขระที่ใจเราจะอ่านได้เมื่อเราทิ้งความกระวนกระวาย ความเคลือบแคลงใจและความเห็นแก่ตัวเสีย มีเหตุผลอื่นใดหรือที่พระบิดาทรงประทานเสียงเพลงที่นกร้องและดอกไม้งาม นอกจากเพื่อเติมชีวิตเราให้ร่าเริงเบิกบาน ถ้าปราศจากนกกับดอกไม้ มนุษย์ก็อยู่ได้ แต่พระเจ้าไม่พอพระทัยที่จะให้เราแค่เพียงอยู่ได้เท่านั้น ทั่วใต้ฟ้าปฐพีจึงเต็มด้วยสิ่งที่แสดงถึงความรักของพระองค์ ความสวยสดงดงามของธรรมชาติเป็นเพียงแสงเล็กๆ ที่สะท้อนจากพระสิริของพระองค์ ถ้าพระบิดาทรงตกแต่งธรรมชาติด้วยพระปรีชาสามารถเพื่อความสุขของเราเช่นนี้แล้ว เราจะยังสงสัยอีกหรือว่าพระองค์จะไม่ทรงประทานพรทั้งหลายที่จำเป็นในชีวิตให้แก่เราอีก

“จงพิจารณาดอกไม้” ดอกไม้ทั้งสวยทั้งหอมแต่ไม่คุยโตโอ้อวด ทุกดอกที่ผลิบานรับแสงตะวันอยู่ภายใต้กฎเดียวกันที่นำการโคจรของดวงดาว พระเจ้าทรงปรารถนาให้เราพิจารณาความดีงามของอุปนิสัยที่เป็นไปตามพระคริสต์โดยผ่านตัวอย่างของดอกไม้ พระองค์ประทานความสวยงามให้ดอกไม้ แต่ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์ทรงปรารถนาให้เราสวมพระลักษณะนิสัยอันงดงามของพระคริสต์ด้วย

พระเยซูทรงสอนให้พิจารณาการเติบโตของดอกไม้ ว่ามันงอกขึ้นจากดินจากโคลนกางใบยื่นลำต้นออกมาเป็นพืชที่สวยงามส่งกลิ่นหอมกระจาย ใครจะคิดได้เล่าว่าความสวยงามเช่นนี้จะเกิดจากหัวของดอกลิลลี่ที่มีลักษณะคล้ายหัวมัน แต่เมื่อพระเจ้าประทานแดดฝน ชีวิตที่ซ่อนอยู่ข้างในก็ตอบรับ แตกหน่องอกงามให้มนุษย์ชื่นชมสัญลักษณ์แห่งพระคุณ ฉันใดก็ฉันนั้น ชีวิตที่พระเจ้าประทานจะเติบโตงอกงามในใจของทุกคนที่น้อมรับเอา พระคุณของพระคริสต์คือพระคุณที่ประทานให้ทั่วถึงทุกคนอย่างแดดฝนโดยไม่คิดมูลค่า พระวจนะของพระเจ้าบันดาลให้มีดอกไม้ และโดยพระวจนะเดียวกันผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์จะเจริญขึ้นในชีวิตของเรา

พระบัญญัติของพระเจ้าคือกฎแห่งความรัก พระองค์ให้มีสิ่งแวดล้อมที่สวยงามแก่เราเพื่อสอนว่า เราไม่ได้อยู่ในโลกเพื่อทำมาหาเลี้ยงชีพให้อยู่รอดเท่านั้น แต่เพื่อทำให้ชีวิตคนอื่นเบิกบาน และแบ่งปันความรักของพระคริสต์ เหมือนดอกไม้ที่ทำให้ชีวิตแช่มชื่นด้วยพันธกิจแห่งความรัก

สำหรับผู้ที่เป็นพ่อแม่ทั้งหลาย จงให้ลูกศึกษาบทเรียนจากดอกไม้ ให้พาลูกๆ เที่ยวไปในเรือกสวนไร่นา และสอนให้ลูกอ่านจดหมายรักจากพระเจ้าที่ปรากฏอยู่ในธรรมชาติ เมื่อเห็นดอกไม้ใบหญ้า เห็นนกกา ลูกจะได้คิดถึงพระเจ้า สอนเด็กๆ ว่า ความสวยงามที่ปรากฏในธรรมชาติเป็นการแสดงออกถึงความรักที่พระเจ้าทรงมีต่อพวกเขา ให้เด็กๆ เห็นว่าสิ่งที่เราเชื่อถือนั้นเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง ให้ถ้อยคำของเราประกอบด้วยเมตตาคุณ

จงสอนเด็กๆ ว่า เพราะความรักของพระเจ้า พวกเขาสามารถที่จะเปลี่ยนนิสัยให้สอดคล้องกับพระลักษณะของพระองค์ได้ ให้สอนว่า พระเจ้าปรารถนาให้อุปนิสัยของเรางดงามเหมือนดังดอกไม้ที่เขาเด็ดมาดม และพระเจ้าผู้สร้างดอกไม้ก็ทรงงดงามยิ่งกว่านั้น สายสัมพันธ์จะผูกพันใจเด็กไว้กับพระองค์ ผู้ “ช่างน่าปรารถนา” (เพลงซาโลมอน 5:16) พระองค์เป็นมิตรสหายที่จะเดินเคียงข้างเขาทุกวัน แล้วชีวิตของเขาจะได้รับการเปลี่ยนแปลงตามพระอุปนิสัยอันบริสุทธิ์ของพระองค์