ความจริง
บทที่ 4 · แรงบันดาลใจในการรับใช้ · ตอนที่ 3 จาก 10

“แต่เมื่อพวกท่านอธิษฐาน อย่าพูดพล่อยๆ ซ้ำซาก เหมือนบรรดาคนต่างชาติ”

มัทธิว 6:7

เอเลน ไวท์ · แปลโดย บุญต้น วิลสัน

ฟังตอนที่ 3ดาวน์โหลด MP3

เสียงจะเล่นต่อไปยังตอนถัดไปจนจบบท

บางคนคิดว่าจะสร้างบุญได้ด้วยการสวดมนต์ภาวนา และบทสวดยิ่งยาวยิ่งได้บุญ แต่ถ้าพวกเขาบริสุทธิ์ด้วยการกระทำของเขาเองได้จริงก็คงเป็นเรื่องน่ายินดีที่อวดอ้างได้ ความเชื่อเรื่องการสวดมนต์และการตั้งจิตอธิษฐานนี้เป็นเพียงปรากฏการณ์ของ ‘ตนเป็นที่พึ่งของตน’ ซึ่งเป็นหลักการอยู่เบื้องหลังคำสอนเทียมเท็จทั้งหลาย พวกฟาริสีรับเอาวิธีการอธิษฐานแบบท่องบทสวดจากคนต่างชาติ ในสมัยของเราการอธิษฐานเช่นนี้ยังไม่สิ้นเชื้อ แม้กระทั่งคนที่อ้างว่าตนเป็นคริสเตียนก็ยังทำอยู่ แต่การท่องบทสวด และการย้ำคำเดิมในขณะที่ใจไม่สำนึกว่าต้องการพระเจ้า ก็ไม่ต่างกับคำอธิษฐานของคนที่ไม่รู้จักพระองค์ที่ “พูดพล่อยๆ ซ้ำซาก”

การอธิษฐานไม่ได้สร้างบุญหรือลบล้างความบาปแต่อย่างใด สำนวนโวหารทั้งหลายไม่เท่าความรู้สึกเดียวที่อยากเป็นคนบริสุทธิ์ คำอธิษฐานด้วยวาทศิลป์ที่เลิศหรูก็เป็นเพียงถ้อยคำลมๆ แล้งๆ ถ้าไม่ได้ออกมาจากใจจริง แต่เมื่ออธิษฐานอย่างเรียบง่ายและจริงใจตามความปรารถนาของเรา เหมือนกับที่เราขอความช่วยเหลือจากเพื่อนมนุษย์ด้วยความเชื่อมั่นว่าเขาจะให้ในสิ่งที่เราขอ นั่นคือการอธิษฐานด้วยความเชื่อ พระเจ้าไม่ประสงค์ให้เราแสดงความชื่นชมด้วยพิธีกรรม พระบิดาผู้ทรงพระเมตตาเนืองนิตย์ ทรงรับฟังคำร้องขอที่ไม่เป็นภาษาที่ออกมาจากใจสำนึกผิดและรู้ซึ้งในความอ่อนแอของตน