ความจริง
บทที่ 6 · อย่าตัดสินผู้อื่น แต่จงปฏิบัติตามพระธรรม · ตอนที่ 9 จาก 9

“บ้านไม่ได้พังลง เพราะว่ารากตั้งอยู่บนศิลา”

มัทธิว 7:25

เอเลน ไวท์ · แปลโดย บุญต้น วิลสัน

ฟังตอนที่ 9ดาวน์โหลด MP3

เสียงจะเล่นต่อไปยังตอนถัดไปจนจบบท

ประชาชนประทับใจกับคำสอนของพระคริสต์ พวกเขาสนใจในหลักความจริงที่งดงาม และรับฟังคำตักเตือนสั่งสอนของพระคริสต์ดังเป็นพระสุรเสียงของพระเจ้าผู้ทรงชันสูตรจิตใจ พระดำรัสของพระองค์เขย่าไปถึงรากเหง้าแห่งความเข้าใจและความคิดเห็นเดิมของพวกเขา ถ้าหากจะปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ก็จะต้องเปลี่ยนนิสัยและแนวความคิดใหม่ทั้งหมด ในที่สุดก็จะต้องขัดแย้งกับผู้นำศาสนา เพราะจะเป็นการคว่ำโครงสร้างระบบศาสนาที่พวกธรรมาจารย์ได้ก่อตั้งขึ้นมาหลายชั่วอายุคน ฉะนั้นถึงแม้ว่าใจประชาชนจะสนองตอบต่อพระดำรัสสอนของพระองค์อยู่ แต่ก็มีน้อยคนที่พร้อมจะรับคำสอนเหล่านั้นเป็นแม่แบบในการดำเนินชีวิต

พระเยซูจบคำเทศนาบนภูเขาด้วยการยกตัวอย่างที่เน้นความสำคัญของการปฏิบัติตามคำสอนของพระองค์ ท่ามกลางฝูงชนที่ห้อมล้อมฟังพระเยซูอยู่นั้นมีหลายคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในบริเวณรอบๆ ทะเลกาลิลี และจากที่นั่งบนไหล่เขา ประชาชนสามารถมองเห็นห้วยน้ำหลายสายที่ไหลผ่านซอกหินและหุบเขาลงไปสู่ทะเล ในฤดูร้อนห้วยน้ำลำธารเหล่านี้แห้งเหือดไป เหลือแต่ร่องฝุ่นแห้ง แต่เมื่อพายุฝนในฤดูหนาวโหมกระหน่ำ ร่องเขาแห้งเหล่านั้นก็กลายเป็นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวท่วมหุบเขาและพัดพาทุกสิ่งที่ขวางทาง เวลานั้นกระท่อมตามท้องทุ่งที่ชาวนาสร้างไว้พักพิงก็ถูกน้ำกวาดไปเสียสิ้น แต่ในขณะเดียวกันก็มีบ้านที่ถูกสร้างขึ้นบนศิลาตามเนินเขาในถิ่นนั้น บางหลังถูกสร้างด้วยหินทั้งหลัง ซึ่งในจำนวนบ้านเหล่านั้นมีหลายหลังที่ตั้งมั่นต้านลมพายุอยู่นับพันปี บ้านหินถูกสร้างขึ้นด้วยความยากลำบาก ทางไปก็ไม่ง่าย ที่ตั้งอยู่บนเนินดูไม่สะดวกเท่ากับในทุ่งหญ้าที่ราบ แต่เมื่อฐานบ้านเป็นหินจึงไม่สั่นสะเทือนต่อการพัดถล่มของฟ้าฝน

พระเยซูตรัสว่า ผู้ที่รับฟังคำสอนของพระองค์ไว้เป็นรากฐานของชีวิต ก็เหมือนกับคนที่สร้างบ้านบนศิลา หลายร้อยปีก่อนหน้านั้นผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ได้เขียนไว้ว่า “พระวจนะพระเจ้าของเราจะยั่งยืนเป็นนิตย์” (อิสยาห์ 40:8) แล้วต่อมาหลังจากคำเทศนาบนภูเขาหลายปี เปโตรได้อ้างข้อความนี้ของอิสยาห์ โดยเพิ่มเติมว่า “พระวจนะนั้นคือข่าวประเสริฐซึ่งได้ประกาศแก่ท่านแล้ว” (1 เปโตร 1:25 TNCV) พระวจนะของพระเจ้าเป็นสิ่งที่ยั่งยืนเพียงสิ่งเดียวที่โลกนี้รู้จัก เป็นรากฐานที่มั่นคง พระเยซูตรัสว่า “ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่บรรดาถ้อยคำของเราจะไม่สูญหายไปเลย” (มัทธิว 24:35)

คำสอนของพระเยซูบนภูเขาได้เปิดเผยหลักธรรมอันยิ่งใหญ่ ก็คือพระลักษณะขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ใดก่อบนคำสอนเหล่านี้กำลังสร้างชีวิตบนพระคริสต์ผู้เป็นพระศิลานิรันดร์ เมื่อเรารับเอาคำสอนของพระคริสต์ เราก็รับเอาพระองค์ และมีแต่คนที่รับเอาคำสอนของพระองค์เท่านั้นที่สร้างรากฐานชีวิตบนพระองค์ “เพราะว่าใครจะมาวางรากอื่นอีกไม่ได้แล้ว นอกจากที่วางไว้แล้วคือพระเยซูคริสต์” (1 โครินธ์ 3:11) “ในผู้อื่นความรอดไม่มีเลย เพราะว่านามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้นั้น ไม่โปรดให้มีท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้ฟ้า” (กิจการ 4:12) พระคริสต์ทรงเป็นพระวาทะ ทรงเปิดเผยพระลักษณะ พระบัญญัติและความรักของพระเจ้า พระองค์เป็นรากฐานเดียวที่เราจะใช้ในการสร้างอุปนิสัยที่ยั่งยืนได้

เราจะสร้างอุปนิสัยตามแบบของพระคริสต์ด้วยการปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์ ไม่ใช่คนที่ชื่นชอบความชอบธรรมที่เป็นคนชอบธรรม ความบริสุทธิ์ไม่ใช่ความรู้สึกปลาบปลื้มใจ แต่เป็นการมอบทุกสิ่งแด่พระเจ้า และการทำตามน้ำพระทัยของพระบิดา เมื่อคนอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ชายแดนแผ่นดินคานาอัน การที่จะคุ้นเคยกับแผ่นดินคานาอันและร้องเพลงของชาวคานาอันได้นั้นไม่พอที่จะนำให้พวกเขาเข้าไปในดินแดนที่อุดมสมบูรณ์นั้น พวกเขาต้องเข้าไปยึดครองเพื่อให้เป็นของตน ต้องทำตามเงื่อนไข ต้องปักใจเชื่อในพระเจ้าและยึดมั่นในพระสัญญา ขณะที่ทำตามพระวจนะของพระองค์

แก่นแท้ของศาสนาคริสต์คือการปฏิบัติตามคำสอนของพระคริสต์ ไม่ใช่เพื่อเป็นการสร้างบุญสร้างกุศลให้พระเจ้าโปรดปราน หากแต่เป็นเพราะเราได้รับความรักจากพระองค์ทั้งที่ไม่สมควรจะได้รับ พระเยซูสอนว่า ความรอดของคนไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า คนนั้นจะอ้างตัวอย่างไร แต่ขึ้นกับความเชื่อที่เขาแสดงออกด้วยการกระทำอันชอบธรรม พระคริสต์ทรงคาดหมายให้ผู้ติดตามพระองค์แสดงออกด้วยการกระทำไม่ใช่ดีแต่พูด อุปนิสัยถูกเสริมสร้างขึ้นด้วยการกระทำ “เพราะว่าพระวิญญาณของพระเจ้าทรงนำใคร คนนั้นก็เป็นบุตรของพระเจ้า” (โรม 8:14) ไม่ใช่คนที่รู้สึกประทับใจในพระวิญญาณบริสุทธิ์ และตอบสนองเป็นครั้งเป็นคราวที่เป็นบุตรของพระเจ้า แต่บุตรของพระองค์นั้นคือผู้ที่ดำเนินชีวิตตามการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์

ท่านปรารถนาจะติดตามพระคริสต์ แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรหรือเปล่า ท่านอยู่ในความมืดและไม่รู้ว่าจะพบแสงสว่างที่ไหนหรือไม่ จงเดินตามแสงสว่างที่มีอยู่ ให้ตั้งใจทำสิ่งที่เข้าใจในพระธรรมของพระเจ้า ฤทธิ์อำนาจและชีวิตของพระองค์ก็อยู่ในพระวจนะของพระองค์ ขณะที่เรารับพระวจนะด้วยความเชื่อ เราจะได้รับกำลังที่จะปฏิบัติตาม เมื่อเราเดินตามแสงสว่างที่มีอยู่ เราจะได้รับแสงเพิ่ม จงสร้างชีวิตบนพระวจนะ แล้วอุปนิสัยจะได้รับการเสริมแต่งตามพระลักษณะอุปนิสัยของพระคริสต์

พระคริสต์เป็นรากฐานแท้ เป็นพระศิลาที่มีชีวิต พระองค์ประทานชีวิตของพระองค์แก่ทุกคนที่ให้พระองค์เป็นรากฐานของเขา “ท่านเป็นเหมือนศิลาอันมีชีวิตซึ่งกำลังได้รับการก่อขึ้นเป็นวิหารฝ่ายวิญญาณ” (1 เปโตร 2:5 TNCV) “ในพระองค์นั้นทุกส่วนของโครงสร้างถูกเชื่อมต่อกันและเจริญขึ้นเป็นวิหารอันบริสุทธิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า” (เอเฟซัส 2:21) ศิลาเรียงทับกันกลายเป็นหนึ่งเดียวกับรากฐาน เพราะมีแหล่งชีวิตร่วมกัน วิหารจึงต้านทานลมพายุต่างๆ ได้ ตามภาษิตที่ว่า—

“สิ่งใดร่วมชีวิตในพระเจ้า
สิ่งนั้นสามารถทนได้ทุกอย่าง”

แต่ทุกชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นบนรากฐานอื่นที่นอกเหนือพระวจนะของพระเจ้าก็จะพังทลายลง เหมือนชาวยิวในสมัยพระคริสต์ได้ก่อชีวิตขึ้นบนรากฐานของทฤษฎีและความคิดเห็นของมนุษย์ ตามรูปแบบและพิธีกรรมที่มีมนุษย์เป็นผู้คิดค้น หรือบนพฤติกรรมใดๆ ที่เขาทำเองโดยไม่ต้องอาศัยพระคุณของพระคริสต์ ผู้ที่ทำเช่นนี้กำลังก่อโครงสร้างอุปนิสัยของตนไว้บนทรายที่ยวบยาบ การทดลองที่พัดถล่มเข้ามาจะกวาดเอารากฐานที่เป็นทรายไป เหลือแต่ซากปรักหักพังให้เป็นอุทาหรณ์ตลอดกาล

“เพราะฉะนั้น พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘ดูเถิด…เราจะกระทำความยุติธรรมให้เป็นเชือกวัด และความชอบธรรมให้เป็นลูกดิ่ง และลูกเห็บจะกวาดเอาความเท็จอันเป็นที่ลี้ภัยไปเสีย และน้ำจะท่วมท้นที่กำบัง’” (อิสยาห์ 28:16–17 TH1971)

แต่ในทุกวันนี้พระเจ้ายังคงร้องเรียกคนบาปด้วยพระเมตตาคุณ “พระเจ้าตรัสว่า ‘เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราไม่พอใจในความตายของคนอธรรม แต่พอใจในการที่คนอธรรมหันจากทางของเขาและมีชีวิตอยู่ จงหันกลับ จงหันกลับจากทางชั่วของเจ้า…ยอมตายทำไม’” (เอเสเคียล 33:11 TH1971) พระสุรเสียงที่ตรัสเรียกคนที่มีใจแข็งกระด้างในปัจจุบัน เป็นพระสุรเสียงของพระองค์ผู้มีพระทัยเป็นทุกข์เมื่อมองนครที่พระองค์ทรงรัก ขณะที่ตรัสว่า “โอ เยรูซาเล็มๆ เมืองที่ฆ่าบรรดาผู้เผยพระวจนะและเอาหินขว้างพวกที่ทรงใช้มาหาถึงตาย บ่อยครั้งเราปรารถนาจะรวบรวมลูกๆ ของเจ้าไว้ เหมือนแม่ไก่ที่กกลูกอยู่ใต้ปีกของมัน แต่พวกเจ้าไม่ยอม นี่แน่ะ นิเวศของพวกเจ้าจะถูกทอดทิ้ง” (ลูกา 13:34–35) พระเยซูทรงเห็นว่ากรุงเยรูซาเล็มเป็นสัญลักษณ์ของโลกที่ปฏิเสธพระคุณของพระองค์ พระองค์ร่ำไห้เพื่อคนที่ดื้อรั้น ซึ่งในตอนนั้นก็ยังไม่สายสำหรับกรุงเยรูซาเล็ม ชาวเมืองยังสามารถกลับใจและหนีพ้นการถูกทำลายได้ พระองค์ทรงให้โอกาสอยู่ระยะหนึ่งเพื่อให้ชาวเมืองกลับใจ ฉันใดก็ฉันนั้น พระคริสต์ยังทรงเชื้อเชิญท่านด้วยสำเนียงแห่งความรักว่า “นี่แน่ะ เรายืนเคาะอยู่ที่ประตู ถ้าใครได้ยินเสียงของเราและเปิดประตู เราจะเข้าไปหาเขาและจะรับประทานอาหารร่วมกับเขา และเขาจะรับประทานอาหารร่วมกับเรา” “บัดนี้คือวาระแห่งความโปรดปรานของพระเจ้า บัดนี้คือวันแห่งความรอด” (วิวรณ์ 3:20; 2 โครินธ์ 6:2 TNCV)

ผู้ใดที่ฝากความหวังไว้กับตัวเองกำลังก่อร่างสร้างฐานไว้บนทราย แต่ก็ยังไม่สายเกินไปที่จะหนีให้พ้นการถูกทำลายที่เจียนตัว ก่อนที่พายุจะถล่มจงหนีไปยังฐานที่มั่น “ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า ‘ดูเถิด เราวางศิลาก้อนหนึ่งไว้ในศิโยน เป็นศิลามุมเอกล้ำค่า เหมาะเป็นรากฐานอันมั่นคง ผู้ที่วางใจจะไม่มีวันท้อแท้’” “มวลมนุษย์ทั่วโลก จงหันมาหาเราและรับการช่วยให้รอด เพราะเราเป็นพระเจ้า และไม่มีพระเจ้าอื่นใดอีก” “อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่าขยาด เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะเสริมกำลังเจ้า เราจะช่วยเจ้า เราจะชูเจ้าด้วยมือขวาอันชอบธรรมของเรา” “พวกท่านจะไม่อับอายหรือถูกทำให้ขายหน้าตลอดไปเป็นนิตย์” (อิสยาห์ 28:16 TNCV; 45:22 TNCV; 41:10; 45:17)

ขอได้โปรดเมตตารักษาใจ เพราะความบาปซุกซ่อนอยู่ข้างใน
ภายในคนที่ปิดอย่างสนิท มีกิเลสตัณหาสิงสถิต
พระองค์ทรงใช้เวลามากหลาย เพื่อช่วยเหลือคนบาปมิวางวาย
คนที่ผิดพระองค์ไม่ทิ้งเขา คนที่ดีพระองค์ทรงรับเอา
พระองค์ทรงสร้างใจให้มั่นคง แก่ทุกท่านที่ติดตามพระองค์
—เจ. อี. ฟุลตัน