พระเจ้าทรงเรียกให้ลูกๆ ของพระองค์เป็นตัวแทนของพระคริสต์ เพื่อสำแดงคุณความดีและพระเมตตาของพระองค์ พระเยซูทรงสำแดงให้เราเห็นพระลักษณะอันแท้จริงของพระบิดามาแล้วอย่างไร ให้เราสำแดงพระคริสต์แก่โลกที่ยังไม่รู้จักความรักอันอ่อนโยนและเปี่ยมด้วยพระกรุณาของพระองค์อย่างนั้น พระเยซูทรงอธิษฐานเพื่อสาวกของพระองค์ว่า “พระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์มาในโลกอย่างไร ข้าพระองค์ก็ใช้พวกเขาไปในโลกอย่างนั้น” “ข้าพระองค์อยู่ในพวกเขาและพระองค์ทรงอยู่ในข้าพระองค์…เพื่อโลกจะได้รู้ว่าพระองค์ทรงใช้ข้าพระองค์มา” (ยอห์น 17:18, 23) อัครทูตเปาโลกล่าวกับสาวกของพระเยซูว่า “ท่านแสดงให้เห็นว่าท่านเป็นจดหมายจากพระคริสต์” “ให้ทุกคนได้รู้และได้อ่าน” (2 โครินธ์ 3:3, 2 TNCV) พระเยซูส่งจดหมายไปยังชาวโลกผ่านลูกๆ ของพระองค์ทุกคน ถ้าท่านเป็นผู้ติดตามพระคริสต์ ท่านคือจดหมายจากพระองค์ที่ส่งไปยังครอบครัว หมู่บ้านและซอยที่ท่านพักอาศัย พระเยซูผู้สถิตในใจของท่านทรงปรารถนาที่จะตรัสกับจิตใจของคนที่ยังไม่รู้จักพระองค์ บางทีพวกเขาอาจไม่ได้อ่านพระคัมภีร์ หรืออาจไม่ได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าตรัสผ่านพระคัมภีร์ พวกเขาอาจไม่เห็นความรักของพระองค์ผ่านธรรมชาติที่พระองค์ทรงสร้าง แต่ถ้าท่านเป็นตัวแทนของพระเยซูจริงๆ ท่านอาจช่วยพวกเขาให้เข้าใจถึงคุณความดีของพระองค์ในระดับหนึ่ง จนพวกเขาเกิดความรักต่อพระองค์และตัดสินใจรับใช้พระองค์
พระเจ้าทรงตั้งคริสเตียนไว้ในฐานะผู้ส่องแสงบนเส้นทางไปสวรรค์ ให้พวกเขาสะท้อนแสงสว่างที่ได้รับจากพระคริสต์ไปยังชาวโลก ทั้งให้ชีวิตและอุปนิสัยเป็นแบบอย่างเพื่อให้คนอื่นเข้าใจพระลักษณะของพระคริสต์และการรับใช้พระองค์อย่างถูกต้อง
ถ้าเราสำแดงถึงพระลักษณะของพระคริสต์อย่างแท้จริง เราจะให้การรับใช้พระองค์เป็นเรื่องน่ายินดี เพราะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ส่วนคริสเตียนที่สะสมความหดหู่เศร้าหมองและเอาแต่พร่ำบ่น ก็เป็นผู้บิดเบือนพระลักษณะของพระเจ้าและชีวิตคริสเตียน จนทำให้คนอื่นเข้าใจผิดว่า พระเจ้าไม่พอพระทัยที่จะเห็นลูกๆ ของพระองค์มีความสุข ซึ่งเท่ากับเป็นพยานเท็จใส่ร้ายพระบิดาของเราในสวรรค์
ซาตานกระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อมันสามารถล่อลวงลูกๆ ของพระเจ้าให้ขาดความเชื่อและสิ้นหวังได้ มันพึงพอใจที่เห็นเราขาดความไว้วางใจในพระเจ้าจนเกิดความสงสัยว่าพระองค์ทรงยินดีที่จะช่วยเราให้รอดหรือไม่ หรือว่าพระองค์ทรงยินดีแต่ขาดฤทธิ์อำนาจที่จะทำให้สำเร็จ ซาตานชื่นชอบเมื่อเห็นเราระแวงพระเจ้าว่าทรงมุ่งร้ายต่อเราผ่านการทรงนำของพระองค์ งานของมันคือการใส่ร้ายพระเจ้าว่าขาดพระเมตตากรุณา มันป้อนความคิดผิดๆ และบิดเบือนความจริงเกี่ยวกับพระองค์ แล้วแทนที่เราจะใคร่ครวญถึงพระลักษณะอันแท้จริงของพระบิดา เรามักจะใส่ใจกับการบิดเบือนของซาตาน และทำให้พระเจ้าเสียพระเกียรติด้วยการบ่นต่อว่าพระองค์ และการไม่ไว้วางใจในพระองค์ ซาตานพยายามอยู่เสมอที่จะทำให้ชีวิตคริสเตียนเต็มไปด้วยความเศร้าหมองและดูลำบากยากเย็น เมื่อคริสเตียนคนใดขาดความเชื่อและแสดงท่าทีเช่นนี้ เขากำลังสนับสนุนความเท็จของซาตานนั่นเอง
หลายคนกำลังเดินผ่านเส้นทางแห่งชีวิตโดยหมกมุ่นอยู่กับความผิดพลาด ความล้มเหลว และความผิดหวังของตัวเอง จนหัวใจเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความท้อแท้ เมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่ยุโรป มีพี่น้องสตรีคนหนึ่งที่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ เธอมีความทุกข์ใจอย่างหนัก และได้เขียนจดหมายมาขอคำหนุนใจจากข้าพเจ้า หลังจากที่ข้าพเจ้าอ่านจดหมายของเธอแล้ว ในคืนนั้นเองข้าพเจ้าฝันว่าอยู่ในสวนแห่งหนึ่ง และมีบุคคลผู้หนึ่งที่ดูเหมือนเจ้าของสวนกำลังนำข้าพเจ้าเดินไปตามทาง ข้าพเจ้ากำลังเก็บดอกไม้และชื่นชมในความหอมหวานของมันอยู่ แล้วสตรีผู้นั้นที่เดินมาด้วยก็ชี้ให้ดูพุ่มหนามที่น่าเกลียดซึ่งขวางทางเธออยู่ เธอยืนนิ่ง ถอนหายใจและโอดครวญ เธอไม่ได้อยู่ในเส้นทาง ไม่ได้ตามเจ้าของสวน แต่กลับเบี่ยงออกไปเดินอยู่ท่ามกลางขวากหนาม เธอรำพึงรำพันว่า “ช่างน่าเสียดายเหลือเกินที่สวนอันสวยงามแห่งนี้ถูกปกคลุมไปด้วยพุ่มหนามจนเสียหายหมด” ผู้นำทางจึงกล่าวว่า “อย่าไปยุ่งกับหนามเหล่านั้นเลย เพราะมันมีแต่จะทำให้เธอบาดเจ็บ จงเก็บกุหลาบ ดอกลิลลี่ และดอกคาร์เนชั่นเถิด”
ในชีวิตของท่านไม่มีช่วงเวลาที่สดใสบ้างเลยหรือ เคยมีประสบการณ์ที่หัวใจเปี่ยมล้นด้วยความยินดีเมื่อพระวิญญาณของพระเจ้าสัมผัสจิตใจหรือไม่ เมื่อมองย้อนกลับไปในบทต่างๆ ของชีวิต ท่านไม่พบเรื่องราวที่มีความสุขบ้างเชียวหรือ พระสัญญาของพระเจ้าเหมือนดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมซึ่งบานสะพรั่งอยู่ริมทาง ท่านจะไม่ยอมให้ความงดงามและความหอมหวานเหล่านั้นเติมเต็มหัวใจด้วยความยินดีเลยหรือ
ขวากหนามมีแต่จะทิ่มแทงท่านให้เจ็บปวด ถ้าท่านเอาแต่เก็บสิ่งเหล่านี้และหยิบยื่นให้ผู้อื่น นอกจากจะเป็นการดูหมิ่นคุณความดีของพระเจ้าแล้ว ก็ยังเป็นการขัดขวางคนรอบข้างไม่ให้ดำเนินในเส้นทางแห่งชีวิตด้วยหรือเปล่า
ไม่เป็นการฉลาดเลยที่จะรวบรวมความทรงจำอันเลวร้ายในอดีต ทั้งความบาปและความผิดหวัง แล้วนำมาพูดถึงและคร่ำครวญจนกระทั่งความท้อแท้เข้าครอบงำ จิตใจที่ย่อท้อย่อมเต็มไปด้วยความมืดมิด ซึ่งปิดกั้นแสงสว่างของพระเจ้าไว้จากจิตวิญญาณของตนเอง และทอดเงามืดลงบนเส้นทางของคนอื่น
จงขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับภาพต่างๆ อันสดใสที่พระองค์ทรงสำแดงแก่เรา ขอให้เรานำพระสัญญาอันเปี่ยมด้วยพระพรแห่งความรักของพระองค์มารวมกันไว้ เพื่อเราจะได้ใคร่ครวญถึงสิ่งเหล่านี้อยู่เสมอ เช่น ภาพพระบุตรของพระเจ้าทรงสละที่ประทับอยู่เบื้องขวาบัลลังก์ของพระบิดา ทรงบดบังความเป็นพระเจ้าด้วยสภาพมนุษย์ เพื่อพระองค์จะสามารถช่วยกู้มนุษย์ให้พ้นจากอำนาจของซาตาน ภาพชัยชนะของพระองค์เพื่อเราที่เปิดสวรรค์ให้มนุษย์ได้มองเข้าไปในท้องพระโรงที่พระเจ้าทรงสำแดงพระสิริของพระองค์ ภาพมนุษยชาติผู้หลงผิดที่ได้รับการกอบกู้จากห้วงเหวแห่งความพินาศอันเป็นผลจากความบาป และกลับมาคืนดีกับพระเจ้าองค์นิรันดร์อีกครั้ง แล้วเมื่อเราผ่านการทดสอบจากพระเจ้าโดยความเชื่อในพระผู้ไถ่ เราก็จะได้สวมความชอบธรรมของพระคริสต์และจะได้รับการเชิดชูขึ้นสู่บัลลังก์ของพระองค์ ภาพเหล่านี้ทั้งหมดคือสิ่งที่พระเจ้าทรงปรารถนาให้เราใคร่ครวญ
เมื่อเรามีท่าทีสงสัยในความรักของพระเจ้าและไม่ไว้วางใจในพระสัญญาของพระองค์ เราก็กำลังทำให้พระองค์เสียพระเกียรติและทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์เสียพระทัย ผู้เป็นแม่จะรู้สึกอย่างไรถ้าลูกๆ เอาแต่ตัดพ้อต่อว่าเธอราวกับว่าเธอไม่ได้ปรารถนาดีต่อพวกเขา ทั้งที่เธออุทิศทั้งชีวิตเพื่อให้ลูกๆ ได้อยู่ดีมีสุข หากลูกๆ สงสัยในความรักของแม่ ก็คงทำให้หัวใจของเธอสลาย ผู้เป็นพ่อแม่จะรู้สึกอย่างไรหากลูกของตนทำเช่นนั้น แล้วพระบิดาของเราจะรู้สึกอย่างไรเล่าหากเราไม่เชื่อในความรักของพระองค์ คือความรักที่เป็นเหตุให้พระองค์ประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์เพื่อเราจะได้มีชีวิต อัครทูตเปาโลกล่าวว่า “พระองค์ผู้ไม่ทรงหวงพระบุตรของพระองค์เอง แต่ประทานพระบุตรนั้นเพื่อเราทุกคน ถ้าเช่นนั้นพระองค์จะไม่ประทานสิ่งสารพัดให้เราด้วยกันกับพระบุตรนั้นหรือ” (โรม 8:32) กระนั้นก็ตาม ยังมีคนจำนวนมากที่กำลังบอกผ่านการกระทำแม้ไม่ได้เอ่ยปากว่า “พระองค์ไม่ได้หมายถึงฉัน บางทีพระองค์อาจรักคนอื่นก็ได้ แต่ไม่ใช่ฉัน”
ท่าทีเช่นนี้กำลังทำร้ายจิตวิญญาณของท่านเอง เพราะทุกคำที่ท่านกล่าวด้วยความสงสัยล้วนแล้วแต่เป็นการเชื้อเชิญซาตานให้เข้ามาทดลอง ซึ่งมีแต่จะทำให้ท่านสงสัยง่ายขึ้น และทำให้เหล่าทูตสวรรค์ที่คอยปรนนิบัติท่านเศร้าใจจนต้องจากท่านไป เมื่อซาตานทดลองท่าน อย่าเอ่ยคำที่ส่อไปในทางสงสัย หรือถ้อยคำที่มืดมนแม้แต่คำเดียว ถ้าท่านเลือกเปิดประตูต้อนรับแนวคิดของมัน จิตใจของท่านจะเต็มไปด้วยความระแวงแคลงใจและจะตั้งคำถามที่กระด้างกระเดื่องต่อพระเจ้า ถ้ามัวแต่พูดถึงความรู้สึก ข้อสงสัยที่กล่าวออกไป ไม่เพียงแต่จะกระทบตัวท่านเอง แต่ยังเป็นดังเมล็ดพืชที่จะงอกเงยและออกผลในชีวิตของผู้อื่นด้วย และอาจเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดกระแสร้ายที่เกิดจากถ้อยคำของท่าน ท่านเองอาจจะกลับมาตั้งหลักใหม่และหลุดออกจากกับดักของซาตานเมื่อการทดลองผ่านไป แต่คนอื่นที่คล้อยตามท่านอาจไม่สามารถพ้นจากห้วงเหวแห่งความสงสัยที่เกิดจากถ้อยคำของท่านได้ จึงเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งที่เราจะกล่าวแต่สิ่งที่เสริมสร้างจิตวิญญาณและให้ชีวิต
เหล่าทูตสวรรค์คอยฟังดูอยู่ว่าท่านกำลังสำแดงอะไรให้ชาวโลกเห็นบ้างเกี่ยวกับพระอาจารย์ของท่านผู้สถิตในสวรรค์ จงกล่าวถึงพระเยซูในบทสนทนาของท่าน พระองค์ทรงพระชนม์อยู่เพื่อทูลวิงวอนต่อพระพักตร์พระบิดาเพื่อท่าน เมื่อจับมือเพื่อน จงให้คำสรรเสริญพระเจ้าอยู่ที่ริมฝีปากและในจิตใจของท่าน สิ่งนี้จะช่วยหันเหความคิดของเขาไปหาพระเยซู
ทุกคนล้วนแต่มีความทุกข์ยาก มีความโศกเศร้าที่ยากจะแบกรับ มีการทดลองที่ยากจะต้านทาน อย่าได้ระบายความทุกข์ยากของตนแก่เพื่อนมนุษย์ แต่จงนำทุกสิ่งไปกราบทูลอธิษฐานต่อพระเจ้า จงตั้งกฎเกณฑ์ให้กับตัวเองว่า จะไม่เอ่ยถ้อยคำที่แสดงถึงความสงสัยหรือความท้อแท้ใจแม้แต่คำเดียว ท่านสามารถหนุนจิตชูใจผู้อื่นในทางบริสุทธิ์และกล่าวถ้อยคำแห่งความหวัง เพื่อช่วยให้เขามีกำลังต่อสู้และมีชีวิตที่แช่มชื่นขึ้น
มีผู้กล้าหาญจำนวนมากที่ถูกการทดลองบีบคั้นอย่างรุนแรงจนแทบจะหมดกำลังในการต่อสู้กับตนเองและอำนาจชั่วร้าย อย่าได้บั่นทอนกำลังใจของคนเช่นนี้ที่กำลังต่อสู้อย่างหนัก แต่จงหนุนใจเขาด้วยถ้อยคำที่เสริมสร้างให้เขามีความหวังและความกล้าหาญเพื่อกระตุ้นให้เขาเดินหน้าต่อไป เช่นนี้แหละ แสงสว่างจากพระคริสต์จะได้ส่องผ่านชีวิตของท่าน “เราไม่ได้อยู่เพื่อตัวเอง” (โรม 14:7) ชีวิตของเราอาจให้กำลังใจและเสริมเรี่ยวแรงให้กับคนอื่นโดยที่เราไม่รู้ตัว หรืออาจบั่นทอนกำลังใจและทำให้คนอื่นหันหลังให้พระคริสต์และหันไปจากความจริง
มีหลายคนที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับชีวิตและพระลักษณะของพระคริสต์ พวกเขาคิดว่าพระองค์ทรงบึ้งตึงและเย็นชา เข้มงวดและปราศจากความชื่นชมยินดี หลายครั้งประสบการณ์ชีวิตคริสเตียนทั้งหมดของพวกเขาถูกครอบงำด้วยความหม่นหมองเช่นนี้
คนมักจะพูดกันว่าพระเยซูทรงร้องไห้และไม่เคยยิ้ม จริงอยู่ว่าพระผู้ช่วยให้รอดของเราทรง “รับความเจ็บปวด และคุ้นเคยกับความทุกข์ยาก” (อิสยาห์ 53:3) เพราะพระองค์ทรงเห็นใจในความทุกข์โศกทั้งปวงของมนุษย์ แต่ถึงแม้ว่าชีวิตของพระองค์จะเต็มไปด้วยการเสียสละ ความเจ็บปวดและความทุกข์ยาก พระองค์ก็ไม่เคยย่อท้อ พระพักตร์ของพระองค์ไม่ได้แสดงถึงความโศกเศร้าหรือความไม่พอใจ แต่ฉายความสงบสุขอยู่เสมอ พระทัยของพระองค์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต และไม่ว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ใด พระองค์ทรงนำความสงบสุขและความชื่นชมยินดีไปด้วย
พระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงมีพระลักษณะที่จริงจังลึกซึ้งและมีพระทัยแน่วแน่ แต่ไม่เคยหม่นหมองหรือขุ่นมัว ผู้ที่ดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระองค์จะมีความมุ่งมั่นตั้งใจ และจะตระหนักอย่างลึกซึ้งถึงภาระหน้าที่รับผิดชอบของตนเอง จะไม่ทำตัวไร้สาระ ตลกคะนอง หรือล้อเล่นอย่างหยาบคาย เพราะความเชื่อในพระเยซูให้สันติสุขดั่งสายน้ำที่ไหลริน ไม่ดับความสุข ไม่บดบังความชื่นบานหรือทอดเงาทับรอยยิ้มบนใบหน้า พระคริสต์เสด็จมาเพื่อรับใช้ผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นมารับใช้ เมื่อความรักของพระองค์ครอบครองหัวใจ เราก็จะดำเนินตามแบบอย่างของพระองค์
หากเรามัวแต่จดจ่ออยู่กับความแล้งน้ำใจและการกระทำที่ไม่เป็นธรรมของผู้อื่น เราก็จะไม่สามารถรักเขาเหมือนที่พระคริสต์ทรงรักเรา แต่ถ้าเราจดจ่ออยู่กับความรักและความเมตตาอันมหัศจรรย์ที่พระคริสต์ทรงมีให้เรานั้น เราก็จะมีท่าทีแบบเดียวกันต่อผู้อื่น เราควรรักและเคารพซึ่งกันและกัน แม้เราจะเลี่ยงไม่ได้ที่จะเห็นข้อบกพร่องและความไม่สมบูรณ์ของผู้อื่นก็ตาม เราควรฝึกการถ่อมใจ เรียนรู้ที่จะไม่ยึดความคิดเห็นของตนเองเป็นใหญ่ และฝึกความอ่อนโยน อดทนต่อความผิดพลาดของผู้อื่น สิ่งนี้จะทำลายความใจแคบและความเห็นแก่ตัวให้หมดสิ้นไป และจะทำให้เราเป็นคนใจกว้าง รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่น
กษัตริย์ดาวิดเขียนไว้ในพระธรรมสดุดีว่า “จงวางใจในพระเจ้า และกระทำความดี ท่านจึงอาศัยอยู่ในแผ่นดินและชื่นบานอยู่กับความปลอดภัย” (สดุดี 37:3 TH1971) “จงวางใจในพระเจ้า” แต่ละวันมีภาระ ความทุกข์ และความยุ่งยากสำหรับวันนั้น เมื่อพบปะกัน คนเรามักจะพูดคุยกันถึงปัญหาและความทุกข์ยาก บ่อยครั้งก็ยืมความทุกข์ของอนาคตมาแบกไว้ล่วงหน้า หรือปล่อยใจให้หวาดกลัว แล้วก็เล่าให้กันฟังถึงความวิตกกังวลในใจ ราวกับว่าไม่มีพระผู้ช่วยให้รอดผู้เปี่ยมด้วยความรักและพระเมตตา ผู้ทรงพร้อมที่จะรับฟังคำทูลขอของเรา และให้ความช่วยเหลืออยู่เสมอในยามจำเป็น
บางคนเอาแต่กลัวและกังวลล่วงหน้า ทุกวี่วันพวกเขาถูกแวดล้อมไปด้วยเครื่องหมายแห่งความรักของพระเจ้า พวกเขาได้รับพระพรอันอุดมจากพระองค์เป็นประจำทุกวัน แต่ก็มองข้ามพระพรเหล่านั้น และจิตใจของพวกเขาหมกมุ่นอยู่กับสิ่งเลวร้ายที่กลัวว่าจะเกิดขึ้น หรือไม่ก็ใส่ใจกับความยากลำบากบางอย่างที่มีอยู่จริง ซึ่งแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็บังตาพวกเขาจนมองไม่เห็นสิ่งดีๆ มากมายที่ควรค่าแก่การขอบพระคุณ ความยากลำบากที่พวกเขาเผชิญ แทนที่จะผลักดันให้พวกเขาเข้าหาพระเจ้าผู้สามารถประทานความช่วยเหลือได้แต่เพียงผู้เดียว กลับทำให้พวกเขาห่างเหินจากพระองค์ เพราะมัวแต่กระวนกระวายและพร่ำบ่น
การไม่เชื่อเช่นนี้เป็นสิ่งที่ดีแล้วหรือ เหตุใดเราจึงเนรคุณและขาดความไว้วางใจ พระเยซูทรงเป็นสหายของเรา ทั่วทั้งสวรรค์ล้วนแต่ใส่ใจในความเป็นอยู่ของเรา จึงไม่ควรปล่อยให้ความยุ่งยากและความกังวลในชีวิตประจำวันบั่นทอนจิตใจและเป็นเหตุให้เราหน้าดำคร่ำเครียด ถ้าเราปล่อยให้เป็นเช่นนั้น ก็จะมีสิ่งที่รบกวนใจให้รำคาญและขุ่นเคืองอยู่เสมอ เราไม่ควรหล่อเลี้ยงความวิตกกังวลเอาไว้ เพราะมีแต่จะทำให้จิตใจเหนื่อยล้าและเป็นทุกข์ แต่ไม่ได้ช่วยให้รับมือกับความยากลำบากแต่อย่างใด
ไม่ว่าธุรกิจการงานของท่านกำลังประสบความยุ่งยาก หรืออนาคตนับวันดูจะมืดมนลงเรื่อยๆ และเสี่ยงต่อความสูญเสีย ก็อย่าได้ท้อถอย จงมอบความกระวนกระวายของท่านให้กับพระเจ้า และสงบใจลงอย่างชื่นบาน จงอธิษฐานขอสติปัญญาในการบริหารจัดการอย่างรอบคอบเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความสูญเสียหรือหายนะ จงทำทุกสิ่งเพื่อให้ผลออกมาดีเท่าที่จะทำได้ พระเยซูทรงสัญญาว่าจะทรงช่วยเรา แต่เราเองก็ต้องลงมือทำในส่วนของเราด้วย เมื่อเราได้ทำทุกสิ่งที่ทำได้โดยพึ่งพาความช่วยเหลือจากพระเยซูแล้ว ก็จงยอมรับผลที่ตามมานั้นด้วยใจชื่นบาน
ไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าที่จะให้ประชากรของพระองค์ต้องแบกรับความกังวลอันหนักอึ้ง อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่ได้หลอกลวงเรา พระองค์ไม่ได้ตรัสว่า “อย่ากลัวเลย ไม่มีอันตรายใดๆ อยู่ในทางของเจ้า” พระองค์ทรงทราบว่ามีทั้งความยากลำบากและอันตราย จึงตรัสตรงไปตรงมา พระองค์ไม่ได้ตรัสว่าจะทรงนำประชากรของพระองค์ออกจากโลกแห่งความบาปชั่วนี้ แต่ทรงชี้ไปยังที่ลี้ภัยอันมั่นคงถาวร พระองค์ทรงอธิษฐานเผื่อเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “ข้าพระองค์ไม่ได้ขอให้พระองค์เอาพวกเขาออกไปจากโลก แต่ขอให้ปกป้องเขาไว้ให้พ้นจากมารร้าย” (ยอห์น 17:15) และตรัสว่า “ในโลกนี้พวกท่านจะมีความทุกข์ยาก แต่จงชื่นใจเถิด เราได้ชนะโลกแล้ว” (ยอห์น 16:33 TNCV)
ในคำเทศนาบนภูเขา พระคริสต์ทรงสอนบทเรียนอันล้ำค่าแก่เหล่าสาวกถึงความจำเป็นในการไว้วางใจพระเจ้า เพื่อหนุนจิตชูใจลูกๆ ของพระเจ้าในทุกยุคสมัย บทเรียนเหล่านี้ซึ่งเต็มไปด้วยข้อคิดและคำปลอบโยนได้สืบทอดมาถึงยุคของเรา พระผู้ช่วยให้รอดทรงชี้ให้ผู้ติดตามพระองค์พิจารณาดูนกในอากาศที่ขับขานสรรเสริญอย่างเริงร่าปราศจากความกังวลใดๆ แม้ “มันไม่ได้หว่านหรือเก็บเกี่ยว” กระนั้นพระบิดาทรงเลี้ยงนกเหล่านั้น พระเยซูทรงถามว่า “ท่านไม่ล้ำค่ายิ่งกว่านกเหล่านั้นหรือ” (มัทธิว 6:26 TNCV) พระผู้สร้างทรงแบพระหัตถ์ออก ทรงให้ทั้งมนุษย์และสัตว์มีกินกันถ้วนหน้า ทรงเห็นแม้แต่นกน้อยที่โบยบินในอากาศ พระองค์ไม่ได้หย่อนอาหารใส่ปากของพวกมัน แต่ทรงจัดเตรียมไว้ให้ตามความจำเป็น พวกมันยังต้องออกไปเก็บกินเมล็ดพืชที่พระองค์ทรงโปรยไว้ให้ ต้องรวบรวมวัสดุเพื่อสร้างรังและเลี้ยงลูกๆ พวกมันออกไปทำงานด้วยเสียงเพลง เพราะ “พระบิดาของท่านในสวรรค์ทรงเลี้ยงดูหมู่นก” และ “ท่านไม่ล้ำค่ายิ่งกว่านกเหล่านั้นหรือ” ท่านผู้มีสติปัญญา ผู้นมัสการพระเจ้าด้วยจิตวิญญาณมิประเสริฐกว่านกหรือ พระผู้สร้าง ผู้ค้ำจุนชีวิตของเรา ผู้ทรงสร้างเราตามพระฉายาของพระองค์เอง จะทรงจัดเตรียมสิ่งจำเป็นให้เราอย่างแน่นอน หากเราเพียงแต่ไว้วางใจในพระองค์
พระคริสต์ทรงชี้ให้เหล่าสาวกดูดอกไม้แห่งทุ่งนาที่สวยสดงดงามซึ่งแย้มบานอย่างเรียบง่าย ที่พระบิดาในสวรรค์ประทานให้เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักที่พระองค์ทรงมีต่อมนุษย์ พระองค์ตรัสว่า “จงพิจารณาดูว่าดอกไม้ในทุ่งนานั้นเติบโตขึ้นอย่างไร” แม้แต่กษัตริย์ซาโลมอนเมื่อเต็มด้วยสง่าราศีก็ไม่งดงามเท่ากับดอกไม้เหล่านี้ เสื้อผ้าอาภรณ์อันหรูหราและวิจิตรบรรจงที่สุดของมนุษย์ไม่อาจเทียบกับความสวยงามและความสดใสของดอกไม้ที่พระเจ้าทรงสร้างได้ พระเยซูตรัสถามว่า “ถ้าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่วันนี้และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอ พวกมีความเชื่อน้อย พระองค์จะไม่ทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหรือ” (มัทธิว 6:28, 30) หากพระเจ้าทรงแต่งแต้มดอกไม้ด้วยสีสันหลากหลายละเอียดอ่อน แม้มันจะร่วงโรยไปภายในวันเดียว พระองค์จะยิ่งห่วงใยผู้ที่พระองค์ทรงสร้างตามพระฉายาของพระองค์มากกว่านั้นสักเพียงใด บทเรียนของพระคริสต์ในเรื่องนี้ตักเตือนให้เราระวังที่จะไม่ปล่อยให้ตนเองกระวนกระวาย สับสน สงสัย หรือขาดความเชื่อ
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรารถนาให้ลูกๆ ของพระองค์ทั้งชายและหญิงมีความสุขสันติและเชื่อฟังพระองค์ พระเยซูตรัสว่า “เรามอบสันติสุขแก่พวกท่าน สันติสุขที่เราให้ไม่เหมือนที่โลกให้ อย่าให้ใจของท่านทุกข์ร้อนและอย่ากลัวเลย” (ยอห์น 14:27 TNCV) “เราบอกสิ่งเหล่านี้กับพวกท่านแล้ว เพื่อให้ความยินดีของเราอยู่ในท่าน และให้ความยินดีของท่านเต็มเปี่ยม” (ยอห์น 15:11)
ความสุขที่แสวงหาจากแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวและที่อยู่นอกเหนือเส้นทางแห่งหน้าที่ เป็นความสุขที่ขาดความสมดุล แปรปรวน และไม่ยั่งยืน ในที่สุดเมื่อความสุขนั้นจางหายไป จิตใจจะเต็มไปด้วยความอ้างว้างและความเศร้าโศก แต่ผู้ที่รับใช้พระเจ้าจะมีความชื่นชมยินดีและอิ่มเอมใจ พระองค์ไม่ทอดทิ้งให้คริสเตียนต้องเดินในเส้นทางที่ไม่แน่นอน เขาจะไม่ถูกทิ้งให้จมอยู่กับความเสียดายและความผิดหวังอันไร้ประโยชน์ แม้ว่าในชีวิตนี้เราอาจจะขาดความสะดวกสบาย แต่เรายังชื่นชมยินดีได้เมื่อมองไปยังชีวิตในสวรรค์ที่รอเราอยู่
อย่างไรก็ตาม แม้ในชีวิตนี้คริสเตียนสามารถมีความสุขในการติดสนิทกับพระคริสต์ พวกเขาสามารถรับแสงสว่างแห่งความรักของพระองค์อยู่เสมอ คือการปลอบโยนจากการสถิตอยู่ด้วยของพระองค์ ทุกย่างก้าวในชีวิตสามารถนำเราให้เข้าใกล้ชิดกับพระเยซูมากขึ้น ทำให้เราสัมผัสถึงความรักของพระองค์ได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม และนำเราให้เข้าใกล้บ้านแห่งสันติสุขอีกก้าวหนึ่ง ดังนั้นขออย่าได้ละทิ้งความไว้วางใจ แต่จงมีความหนักแน่นมั่นคงยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา “พระเจ้าทรงช่วยพวกเราจนบัดนี้” (1 ซามูเอล 7:12 TH1971) และพระองค์จะทรงช่วยเราจนถึงที่สุด ให้เรามองไปยังเครื่องหมายต่างๆ ที่เตือนสติเราถึงการทรงนำของพระองค์ที่ทรงปลอบประโลมและทรงช่วยกู้เราจากเงื้อมมือของซาตานผู้มุ่งจะทำลาย ให้เราจดจำอยู่เสมอถึงพระเมตตากรุณาอันอ่อนโยนทั้งสิ้นที่พระองค์ทรงสำแดงแก่เรา ที่พระองค์ทรงเช็ดน้ำตา บรรเทาความเจ็บปวด คลี่คลายความกังวล ขจัดความกลัว ประทานสิ่งจำเป็น และอวยพระพร ด้วยวิธีนี้เราจะได้รับกำลังใจที่จะรับมือกับทุกสิ่งที่อยู่ข้างหน้าตลอดเส้นทางชีวิตที่เหลืออยู่ในการเดินทางสู่แผ่นดินสวรรค์
แม้ไม่อาจหลีกเลี่ยงการเผชิญกับความยุ่งยากใจครั้งใหม่ในการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง แต่เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีต ก็สามารถกล่าวได้ว่า “พระเจ้าทรงช่วยพวกเราจนบัดนี้” (1 ซามูเอล 7:12 TH1971) และเมื่อมองไปข้างหน้า ก็วางใจในพระสัญญาที่ว่า “วันคืนของท่านเป็นอย่างไร ขอให้กำลังของท่านเป็นอย่างนั้น” (เฉลยธรรมบัญญัติ 33:25 TKJV) ความยากลำบากจะไม่หนักเกินกำลังที่พระเจ้าจะประทานให้เราแบกรับ ดังนั้นขอให้เราลงมือทำงานที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเชื่อว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พระองค์จะประทานกำลังที่สมกับความยากลำบากนั้นเสมอ
ในที่สุดประตูสวรรค์จะถูกเปิดกว้างเพื่อต้อนรับลูกๆ ของพระเจ้า คำอวยพรจากพระโอษฐ์ขององค์ราชันผู้ทรงพระสิริจะเป็นดั่งเสียงดนตรีที่ไพเราะที่สุดสำหรับพวกเขา “ท่านทั้งหลายที่ได้รับพรจากพระบิดาของเรา จงมารับเอาราชอาณาจักรซึ่งเตรียมไว้สำหรับท่านทั้งหลายตั้งแต่แรกสร้างโลก” (มัทธิว 25:34)
เมื่อนั้น ผู้ที่ได้รับการไถ่จะได้รับการต้อนรับเข้าสู่บ้านที่พระเยซูทรงจัดเตรียมไว้สำหรับพวกเขา ณ ที่นั่น พวกเขาจะไม่ได้อยู่ร่วมกับคนชั่วช้าแห่งแผ่นดินโลกอีกต่อไป จะไม่มีคนมุสา คนไม่บริสุทธิ์ คนไหว้รูปเคารพ และคนที่ไม่เชื่อ แต่จะอยู่ร่วมกับคนที่ได้รับชัยชนะเหนือซาตาน และได้หล่อหลอมอุปนิสัยให้สมบูรณ์ด้วยพระคุณของพระเจ้า แนวโน้มทุกอย่างที่จะทำบาปและความบกพร่องทุกประการที่คอยรังควานพวกเขาในโลกนี้ได้ถูกชำระล้างออกไปด้วยพระโลหิตของพระคริสต์แล้ว พระเจ้าจะประทานความรุ่งโรจน์ของพระคริสต์ให้แก่พวกเขา ซึ่งสว่างไสวเจิดจ้ายิ่งกว่าแสงอาทิตย์ ความงดงามทางศีลธรรมและความสมบูรณ์แบบแห่งพระลักษณะของพระองค์จะส่องประกายผ่านพวกเขา ซึ่งมีคุณค่ายิ่งกว่าความสง่างามภายนอก พวกเขาจะปราศจากตำหนิต่อหน้าพระที่นั่งใหญ่สีขาว โดยได้รับเกียรติและสิทธิพิเศษร่วมกับเหล่าทูตสวรรค์
เมื่อคำนึงถึงมรดกอันรุ่งโรจน์ที่สามารถเป็นของมนุษย์แล้ว “ใครจะเอาอะไรมาแลกกับจิตวิญญาณของตนได้” (มัทธิว 16:26 TNCV) แม้จะเป็นคนยากจนแต่เขาก็ได้ครอบครองความมั่งคั่งและศักดิ์ศรีซึ่งโลกนี้ไม่อาจมอบให้ได้ จิตวิญญาณที่ได้รับการไถ่และชำระจากบาปแล้ว ทั้งได้อุทิศถวายความสามารถอันสูงส่งทุกอย่างในการรับใช้พระเจ้านั้นมีคุณค่ายิ่งกว่าสิ่งใด มีความชื่นชมยินดีในสวรรค์ และการร้องเพลงเฉลิมชัยอันบริสุทธิ์ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์บริสุทธิ์สำหรับทุกคนที่ได้รับการไถ่ให้รอด